Recht op een Ruïne

Nederland lijkt in de ban van het verleden, denk aan de canon van Nederland, het historisch museum, het succes van het boek van Geert Mak (reis door In Europa).  Maar ook aan het retro-design dat ons overal omringt of het nu mode, auto’s of architectuur betreft. Ook grijpen we terug op de grondleggers van onze westerse beschaving, o.a. de Romeinen, en proberen we met de ontwikkeling van de Limes het verleden leefbaar te maken. Op zich zelf is het belang van geschiedenis groot maar …..

Hoe kan het dat elke vorm van verval wordt weggenomen of ontkend, dat onze “huidige” of recente geschiedenis ingeruild wordt door een nagemaakte geschiedenis. Men lijkt het verleden alleen geïdealiseerd te willen zien, vrijgemaakt van verval. Elke vorm van het verval wordt weggehaald en gladgestreken alsof onze omgeving een gelaat is dat met botox wordt behandeld.

Het boek ‘Ruins in the Netherlands XIX-XXI’ van Lara Almarcegui en het werk van urban explorers is hierop een welkome uitzondering.

Het project “recht op een ruïne” wil actief werken aan een andere zienswijze en omgang met GESCHIEDENIS en VERVAL bij de inrichting van Nederland.

Ons eerste voorstel betreft het Waalfront West in Nijmegen, in dit plangebied wordt aandacht besteed aan het Romeinse verleden en fort Kraaijenhof.

Het voorstel betreft het behoud van het industriële gebouw met daarop het logo van de HONIG fabriek dat beeldbepalend is voor de stad Nijmegen. Dit zowel vanuit de Betuwe als vanuit de stad zelf. Ook is Honig verbonden met de geschiedenis van vele mensen uit de directe omgeving die er hun werkend bestaan hebben doorgebracht.

In onze ogen kan het gebouwop verschillende manieren worden gebruikt bv als plek voor o.a. het MuZIEum / biodiversity lab / silo- tree!, Lichtobject / restaurant / hippe kantoorlocatie of als een echte ruïne waarbij het gebouw een folly is. Dit is een ogenschijnlijk nutteloos gebouw maar dat door zijn verwijzing naar de geschiedenis van groot belang is om de “recente”geschiedenis een plaats te geven.

De HONIG toren als rimpel van het verleden die gestalte geeft aan een “echte” eigentijdse RUÏNE !